Kategorie

• 1000 no kotoba
• usagi online
• cienie i wiatr
• obrazki postrzępione
• halnym pisane
• lodowy płomień
• burze serca
• w graniu ciał
• obrazy wieczorne
• serce na szlaku
• a to serce płacze

Etykiety

• Beskidy
• ciemność
• cisza
• czas
• deszcz
• góry
• gwiazdy
• jagody
• jesień
• kot
• krew
• księżyc
• łzy
• marzenie
• mgła
• miłość
• Murowaniec
• namiętność
• noc
• obrazek
• ogień
• przemijanie
• pustka
• rozczarowanie
• rozstanie
• samotność
• serce
• sny
• strumień
• szczyty
• szlak
• śmierć
• świerki
• Tatry
• tęsknota
• wiatr
• wiersze

Znowu

06 październik 2004, Szczecin

Czasami się dorasta
ot tak
po kawałeczku
a czasem znów
dziecinnie
pół życia się wędruje

Sylwetka kota w oknie
i deszczowych chmur błękit
Przyjdź do mnie
i koło mnie
zawiruj
zamigotaj
odbiciem mi bądź w oknach

Lustrzanej mojej duszy
kawałki rozdrobnine
na zawsze lecą z wiatrem
do nieba najwyższego

znów jesień
znowu chmury
znów świat na deszczu moknie

nad kubkiem z kawą siedzę
znów nic nie potrzebuję
i znowu
jak co roku
nie szukam już niczego.

Poezja palców

20 październik 2003, Szczecin

Czy można zamknąć szczęście
w znacznikach HTML?
czy można ukryć łzy
w linijkach kodu?
czy mogę zdefiniować
siebie
poprzez to, co robię
czy też się definiuję
przez swe prywatne klęski?
Jak wiele można stworzyć
z własnego bólu serca
a ile kodu tworzę
nadchodzącym uśmiechem...

Czy można się zagubić
na stronie w Internecie?