Kategorie

• 1000 no kotoba
• usagi online
• cienie i wiatr
• obrazki postrzępione
• halnym pisane
• lodowy płomień
• burze serca
• w graniu ciał
• obrazy wieczorne
• serce na szlaku
• a to serce płacze

Etykiety

• Beskidy
• ciemność
• cisza
• czas
• deszcz
• góry
• gwiazdy
• jagody
• jesień
• kot
• krew
• księżyc
• łzy
• marzenie
• mgła
• miłość
• Murowaniec
• namiętność
• noc
• obrazek
• ogień
• przemijanie
• pustka
• rozczarowanie
• rozstanie
• samotność
• serce
• sny
• strumień
• szczyty
• szlak
• śmierć
• świerki
• Tatry
• tęsknota
• wiatr
• wiersze

Azazel

30 listopad 1994, Szczecin

Huragan wył wśród piachu fal
stadem rozhukanych koni -
żebrak, kurzu okryty siermięgą,
co krzyczał prosząc o... nic.

Pustynną pustkę smagał głos
donośny z przekwitłych niebios
i widzieć w dali się mogło tych,
których od dawna nie ma.

I ciemnym niebem
kolorów stu i pereł zimnych
szeleszcząc spływał welon mgły,
stworzony z winy.

A potem nastała cisza
tak wielka i tak okrutna,
że można było usłysześ szloch
anioła, który upadł.

Miasto nocą

22 lipiec 1994, Szczecin

Cicho i bardzo pusto jest w mym mieście nocą,
ponad dachami domów przelatują liście,
lśnią się jasno i złocą wielkie ślepia kotom,
w miejskich parkach zaś ciemno jest, mgliście.

Wonne astry i róże śpią słodko w ogrodach,
chmury na czarnym niebie kotłują się dziko,
zmarznięte, zabłąkane duchy śpią na schodach
i smutno wyją w budach psy od ogrodników.

Gwiazdy spadają w czasze ulicznych latarni,
basenów pożarowych toń wolności marzy,
ucichły głośne ulice, ucichł rynek gwarny
i tylko chochliki stoją na dzieci snów straży.

Bez roztacza wokoło upojne swe wonie,
słowa podzięki szepczą za swe ciepło koce,
stukną czasem kopytem u dorożek konie -
ciche i bardzo puste są w mym mieście noce.

XXX

11 styczeń 1994, Szczecin

i tylko czasem
księżyca twarz
ramiona świerku
szept traw
i cichy śmiech