Kategorie

• 1000 no kotoba
• usagi online
• cienie i wiatr
• obrazki postrzępione
• halnym pisane
• lodowy płomień
• burze serca
• w graniu ciał
• obrazy wieczorne
• serce na szlaku
• a to serce płacze

Etykiety

• Beskidy
• ciemność
• cisza
• czas
• deszcz
• góry
• gwiazdy
• jagody
• jesień
• kot
• krew
• księżyc
• łzy
• marzenie
• mgła
• miłość
• Murowaniec
• namiętność
• noc
• obrazek
• ogień
• przemijanie
• pustka
• rozczarowanie
• rozstanie
• samotność
• serce
• sny
• strumień
• szczyty
• szlak
• śmierć
• świerki
• Tatry
• tęsknota
• wiatr
• wiersze

Murowaniec

25 luty 1996, Karpacz

Noc w moim mieście bywa granatowa
i bywa szara w chmur puszystej szacie,
różowa, światłem lamp pomarańczowa,
czasem ponura albo smutna raczej.

Inną wspominam: te gwiazdy srebrzyste,
słońce krwawo niknące pośród skalnych szańców
i niebo, niebo czarne, przepastne i czyste;
z nocy tę najpiękniejszą - noc na Murowańcu.

Błyski rosy na świerkach, wiatru cichy powiew,
kule cierpkiej jagody z czarnym niebem w górze
i rozkosz w traw szeleście i w tym jednym słowie,
pachnącym leśnym dzwonkiem i piękniej niż róże.

Boli serce, gdy ten dźwięk do niego powraca,
wywołując pod rzęsą kosodrzewin taniec
i brzęczy, szumi głośno, jak strumieni praca,
jedno, piękne, najczystsze słowo - Murowaniec