Pada deszcz

03 sierpień 2010

Nad Szczecinem płacze deszcz. Mokną brzozy i bambusopodobne zarośla przed domem. Dachy domów za torami są bardziej bure niż zwykle. Powietrze pachnie deszczem.

Piję kawę, mocną, sypaną, przypominającą mi czasy, gdy to ojciec parzył ją dla mnie i dla siebie. Teraz trzymam ją w domu specjalnie dla niego.

Lubię takie dni. Szare, ciche, z kroplami deszczu i bulgotaniem rynny. Idę na pocztę, nadaję paczkę i wracam w zielonej kurtce, którą dostałam od Mrozia. Deszcz mam na policzkach, na czole, skapuje z grzywki na podłogę. Otrząsam kurtkę, głaszczę Avę i zapadam się w książkę, owijając stopy mięciutkim kocem.

Dziś jestem tylko dla siebie. Dziś nie ma mnie dla nikogo.

Pada, pada deszcz...

Tytuły wyleciały mi z głowy

28 lipiec 2010

Tytuły wyleciały mi z głowy. Poza kuchnią mało twórcza się stałam. Może to brak słów, które wypełniałyby mi głowę szeptami, nieobecność wierszy, które przez długi czas były integralna częścią mojego życia, a może po prostu lenistwo.

Kiedyś czytałam setki książek w ciągu roku, Poświatowską znałam na pamięć, ze Słonimskim byłam na bakier, ale przynajmniej miałam o nim zdanie, kochałam mickiewiczowskie Dziady. I uwielbiałam Wiedźmina.

Teraz nie trawię faceta.

Samotny Pratchett nawet wałkowany bez końca nie jest w stanie wypełnić serca i zmusić myśli do płynięcia strumieniem. Zwłaszcza, że w oryginale powoduje w mojej głowie tylko chaos. Składam myśli po angielsku, lecz mówię po polsku, zupełny misz-masz i niedokształcenie.

Prawie ciągle jestem zmęczona. 

...

26 lipiec 2010

Bankrutujemy po cichu, a ja desperacko ściubię pieniądze skąd się da. Marzenia są wspaniałe i cudownie jest je spełniać, ale przedwczesne ich spełnianie bywa ryzykowne. No cóż, czasem spontaniczne akcje są nam potrzebne, by dobitniej wskazać, jak ważne jest planowanie.

Słońce i piękna pogoda wyjątkowo nie robią na mnie wrażenia, siedzę w domu w piżamie lub w samej bieliźnie, piję litry wody i cieszę się spokojem. Nigdy nie przypuszczałam, że polubię lato w mieście. Jadam bób z boczkiem. Domową pizzę. Serniki na zimno i arbuza ściekającego po palcach. Wieczorami długo stoję pod chłodnym prysznicem. Włosy myję szamponem za 4 zł z pokrzywą i miętą.

Gdy robi się chłodniej smażę dżemy. Dryluję czereśnie, mieszam, zamykam w słoikach zapach słońca. Pracuję rankami, a potem oglądam McLeod's Daughters, rozchichotaną Tess i wyważoną Claire. Psocę się Avie i bawię aparatem fotograficznym. Dostaję samolotowej fobii...

Już nie pamiętam, kiedy moje lato było takie leniwe i pogodne.

W wolnych chwilach piszę testament.

I już lipiec

15 lipiec 2010

Lipiec w tym roku zamęcza nas falą upałów. Tak długo i niecierpliwie wyczekiwane słońce wpierw wysłodziło truskawki, by zaraz potem wysuszyć trawę i pokryć liście kurzem. Powietrze wisi nad Szczecinem nieruchome i ciężkie, nawet ptaki nie mają sił na śpiewanie.

Duszno, gorąco, od sąsiadów śmierdzi papierosami. Obrzydliwie.

Przez kilka dni mieszkałam gdzie indziej. Takie zupełnie inne życie, z psem zamiast kota. Z przespanymi nocami, kuchenką gazową i wanną, z porannymi i wieczornymi spacerami po osiedlowych uliczkach.

Świat pożyczony na trochę. Podobał mi się.

Wieczory czerwcowe

23 czerwiec 2010

Cisza. Nietoperze znów plotą szalone kółka na wyciągnięcie ręki. Kilka centymetrów niżej kocie serce drży z podniecenia. Ogon zamiata balkon, wargi unoszą się w nerwowym poszczekiwaniu.

Tutaj wieczory są przesycone zaspanymi głosami ptaków i aksamitnym szelestem nietoperzych skrzydeł. Ranki hałaśliwe od śpiewu i ptasich nawoływań.

Cisza tutaj jest głośna od skrzydlatych stworzeń.

Na wieczornie czystym niebie smuga samolotu. Tęsknie i uspokajająco.

Tutaj wieczory są mi bliskie. I pachną truskawkami.

Etykiety

• Ava
• codzienność
• jesień
• koty
• kuchnia
• praca
• rodzina
• wiosna
• zima

Archiwum

• Rok 2012

• 02,
• 01,

• Rok 2011

• 12,
• 11,
• 10,
• 09,
• 08,
• 07,
• 06,
• 05,
• 04,
• 03,
• 02,
• 01,

• Rok 2010

• 12,
• 11,
• 10,
• 09,
• 08,
• 07,
• 06,
• 05,
• 04,
• 03,
• 02,
• 01,

• Rok 2009

• 12,
• 11,
• 10,
• 09,
• 08,
• 07,